Язмыш синен тез астына китереп сукса – егылмас очен якасына ябыш. Утларга салса – узен аннан да кочле ян, шулвакыт анын кызуын сизмэссен. Суларга ташласа – кубек булып оскэ кутэрелмэ, - асылташ булып топкэ бат, ялтыравынны куреп, чумып алырлар. Тузан итеп хавага кутэрсэ – янгыр тамчыларына кушылып, жиргэ тош. Карурманнарда адаштырса – кояшка карап юл сайла. Ташлар белэн бастырса – чишмэгэ эверелеп, иреккэ ургы. Жиргэ кумсэ – орлык шикелле, тишелеп чык. Жилкэненне жиллэр екса – йорэгенне жилкэн итеп кутэр. Нинди генэ очракта да жинергэ ойрэн. Кочле рухлылар гына максатларына ирешэ алалар. Туземнэр генэ бэхеткэ лаек. (Фанис Яруллин)
